Search
Close this search box.

ซาปา เวียดนามเหนือ ตอนที่ 3/4

Facebook
Twitter
LinkedIn

ซาปา เวียดนามเหนือ ทริปนี้ เดินทางกัน 4 คนนะครับ ผม ภรรยา ลูกชาย และ ลูกสาว เราเน้นความปลอดภัยในการเดินทางเป็นหลัก เราจึงทำการจองรถโดยสารและโรงแรมต่าง ๆ ในระบบออนไลน์ไปก่อนล่วงหน้า เรื่องการท่องเที่ยวในซาปานั้น เราไม่ได้จองทัวร์ใด ๆ ไว้เลย เพราะจากการอ่านรีวิวเกี่ยวกับการเที่ยวซาปา นั้นจะสนุกหรือไม่ขึ้นอยู่กับภูมิอากาศด้วย เราจึงอยากเห็นสภาพอากาศก่อนแล้วค่อยเลือกสถานที่นะครับ บริษัทต่าง ๆ ที่ผมอ้างถึงคือบริษัทที่ผมใช้บริการ การรีวิวนี้ไม่ได้มีส่วนได้เสียใด ๆ กับบริษัททั้งหมดที่ผมจะกล่าวถึงนะครับ

เราวางแผนโดยออกเดินทางจากสนามบินดอนเมือง ในช่วงเย็น เวลา 18.25 น. ถึงสนามบินโหน่ยบาย ที่เมืองฮานอย ในเวลา 20.25 น. ใช้เวลาบินประมาณ 2 ชั่วโมง เพื่อที่จะไปต่อรถที่เราจองไว้ล่วงหน้า แล้วเดินทางต่อไปซาปาทันที โดยผมได้กำหนดแผนการท่องเที่ยวไว้ดังนี้ครับ

ตอนนี้เป็นการรีวิวการท่องเที่ยวในเมืองซาปา ซึ่งเป็นวันที่ 3 ของการเดินทางนะครับ หากท่านใดต้องการอ่านรายละเอียดการเดินทางมาซาปาก่อนหน้านี้ อ่านได้ที่ Link นี้ครับ


ตอนที่ 1 ออกจากบ้าน มาจนถึง..ซาปา


ตอนที่ 2 ขึ้นเขาฟานซิปัน ยอดเขาที่สูงที่สุดในอินโดจีน

ถึงซาปา ต้องไปหมู่บ้าน กั๊ต กั๊ต

เช้าวันนี้ตื่นกัน 6 โมง กลางคืนนอนหลับสบายมาก เตียงไม่นุ่มเกินไป ผ้าห่มก็ดูดวิญญาณ เข้าไปแล้วออกไม่ได้ สลับกันเข้าห้องน้ำ ล้างหน้า แปรงฟัน (น้ำไม่อาบ หนาว) แล้วลงไปทานอาหารเช้าที่ห้องอาหาร

เช้านี้เราจะไปหมู่บ้าน กั๊ต กั๊ต (CAT CAT Village) ซึ่งไม่ไกลจากโรงแรม Phuong Nam ที่เราพัก  ระยะทางเดินประมาณ 2 กิโลเมตร (ไกลมั้ย) พวกเราเลือกเดินไปครับ เพราะขาไปเป็นการเดินลงเขา ก็แต่งกายรัดกุมตามภาพครับ สวมรองเท้าผ้าใบ (เพราะยังนึกสภาพของเส้นทางไม่ออก) ส่วนขากลับเราจะเรียกรถแท็กซี่ ค่ารถแท็กซี่ (นั่งได้ 4 คน) จากหมู่บ้าน CAT CAT มายังเมืองซาปา 100,000 VND (คูณด้วย 0.0015 จะเป็นเงินไทย) เป็นราคาตายตัว แต่ที่ซาปานี่ก็มีวินมอเตอร์ไซค์นะ (มีเยอะมาก วิ่งกันขวักไขว่ ไม่มีเครื่องแบบหรือสัญลักษณ์นะครับ) ค่าวินจากหมู่บ้าน CAT CAT มาเมืองซาปา คนละ 20,000 VND แต่เมื่อพิจารณาจากการขับขี่และถนนที่ค่อนข้างคดเคี้ยว คิดว่านั่งแท็กซี่จะปลอดภัยกว่าครับ

หมู่บ้าน กั๊ต กั๊ต เดินไม่ไหวทำไง?

เพื่อน ๆ สามารถเช่ารถมอเตอร์ไซค์ขี่เองก็ได้นะครับ เช่าได้จากโรงแรมที่เราพัก ราคาผมไม่ได้ถาม (น่าจะขึ้นกับสภาพรถ) โดยเราจะต้องเติมน้ำมันเอง ผมอยู่ที่โน่น 2 วันไม่ทันสังเกตเห็นปั้มน้ำมัน แต่จากการอ่านมาเห็นว่ามีแห่งเดียว แต่ที่สำคัญคือ ซาปา เวียดนาม ขับด้านขวาของถนน บีบแตรตลอดทาง เส้นทางเป็นภูเขาขึ้น-ลง คดเคี้ยว และเมื่อไปจอดที่ไหนก็จะต้องเสียค่าที่จอดรถด้วยนะครับ ใครจะลองก็ลองได้ครับ อีกวิธีคือ เรียกแท็กซี่ครับ 

Way to CAT CAT Village 1 ครูสนิท วิทยากรฝึกอบรม ทัศนคติเชิงบวก KRU SANIT
Way to CAT CAT Village 2 ครูสนิท วิทยากรฝึกอบรม ทัศนคติเชิงบวก KRU SANIT
Way to CAT CAT Village 3 ครูสนิท วิทยากรฝึกอบรม ทัศนคติเชิงบวก KRU SANIT
Way to CAT CAT Village 4 ครูสนิท วิทยากรฝึกอบรม ทัศนคติเชิงบวก KRU SANIT


หมู่บ้าน กั๊ต กั๊ต ถ้าเดินไปจะเห็นอะไรบ้าง?

ระหว่างทางเดินจากโรงแรม Phuong Nam ไป หมู่บ้านกั๊ต กั๊ต ต้องระวังรถด้วยนะครับ ประกอบกับถนนกำลังก่อสร้าง บางช่วงมีชาวบ้านวางเครื่องมือทำมาหากินกีดขวาง มีน้ำที่ปล่อยทิ้งออกมาตามถนน เดินยากมากครับ แล้วเมื่อดินบนถนนโดนน้ำก็กลายเป็นโคลนครับ รองเท้าผ้าใบหล่อ ๆ ที่ใส่ไปก็….เละ (ควรหาซื้อซิลิโคนสวมรองเท้าผ้าใบครับ ก่อนไปผมสั่งซื้อใน Aliexpress แต่ส่งมาไม่ทันก่อนสงกรานต์ ขณะที่นั่งทำรีวิวเนี่ย ยังไม่ได้รับเลยครับ)

ระหว่างทางก็จะผ่านร้าน Cafe in the Cloud (ซึ่งผมไม่ได้แวะเพราะทานข้าวจากโรงแรมมาแล้ว) ผ่านร้านขายของที่ระลึก เสื้อผ้าพื้นเมืองเยอะแยะครับ ระหว่างทางจะมีชาวพื้นเมืองเดินมาพูดคุยด้วย พูดอังกฤษได้ดี ถามว่าเรามาจากไหน จะไปไหน ต้องการคนดูแลมั้ย (น่าจะหมายถึงเป็นผู้นำทางอะไรประมาณนี้ครับ)

หมู่บ้าน กั๊ต กั๊ต ถึงแล้วจ้า..

พอถึงด้านหน้าหมู่บ้าน เราก็จะต้องไปซื้อตั๋วก่อนครับ ราคาผู้ใหญ่ คนละ 70,000 VND (คูณ 0.0015) อย่าลืมหยิบแผนที่การเดินในหมู่บ้านมาด้วยนะครับ เราใช้เวลาเดินในหมู่บ้านประมาณ 2 ชั่วโมง ส่วนมากจะเป็นการเดินลงบันได สองข้างทางก็จะเป็นร้านค้าของชาวพื้นเมืองที่นำสินค้ามาวางขาย มีเด็ก ๆ ชาวพื้นเมืองวิ่งไป-มา น่ารัก น่าเอ็นดู บางช่วงก็จะเห็นวิวนาขั้นบันได (ซึ่งเป็นที่พอใจของผมแล้ว เพราะเราไม่อยากซื้อทัวร์ไปเดินที่ Muong Hoa Valley เห็นว่าต้องเดินไป 12 กิโลเมตร ถึงจะถึงหมู่บ้าน ใครสนใจก็สอบถามรายละเอียดทัวร์ Trekking ได้ที่โรงแรมเลยครับ) เก็บภาพนาขั้นบันไดจนเป็นที่พอใจ (วันที่ไปคนเยอะมากครับ) แล้วก็เดินต่อไปจนถึงไฮไลต์ของหมู่บ้าน คือน้ำตก Tian sa ซึ่งจะเป็นน้ำตกใหญ่ที่ทุกคนต้องถ่ายรูปครับ

นั่งพักบริเวณน้ำตกสักครู่ แล้วก็เดินออกจากหมู่บ้าน (ไม่เดินย้อนกลับนะครับ) ตอนนี้เดินขึ้นเขา เป็นบันได เดินไปพักไปครับ สุดทางออกจะออกมาบริเวณลานจอดรถ เราสามารถเรียกแท็กซี่จากบริเวณนี้กลับไปยังเมืองซาปาครับ (ลองดูเส้นทางที่แท็กซี่วิ่งขี้นมานะครับ)

กลับมาถึงโรงแรมเข้าห้องพักล้างหน้าล้างตากันหน่อยครับ ตั้งใจว่าเดี๋ยวจะออกไปหาข้าวกลางวันทานแล้วจะไปขึ้นเขา Hamrong ตามรีวิวที่อ่านมา เพื่อที่จะดูวิวเมืองซาปาครับ แต่พอออกจากห้องพักมาตอน 13.00 น. โว้ววววว หมอกเต็มเมืองเลยครับ แสดงว่าถ้าขึ้นไปบนเขาก็จะมองไม่เห็นอะไรเลยแน่นอน ก็เลยเปลี่ยนแผนครับ (เป้าหมายเห็นนาขั้นบันไดบรรลุแล้ว ที่เหลือก็เรื่อย ๆ ครับ ไม่เน้น เดี๋ยวเหนื่อย)

ซาปา อาหารที่ต้องทาน

เราออกไปหาข้าวกลางวันทาน คือ แซลมอน หม้อไฟ เรายังไม่มีร้านในใจครับ เลยเปิด TripAdvisor แนะนำร้าน Red Dao Restuarant เดินไปเหมือนเดิมครับจากโรงแรม (ใกล้ทุกที่เลยนะ) บรรยากาศในร้านน่านั่ง แต่เค้าจองไว้ให้ Group Tour ครับ เราเลยได้นั่งข้างนอก จากที่สังเกตมี Group tour ลงตลอดทั้งเล็กและใหญ่ (แสดงว่าดังสมชื่อ)

เราทานไม่มากครับ สั่งหม้อไฟแซลมอล กับหมูผัดใบมะกรูด 2 อย่าง สนนราคา 850,000 VND (แอบแพง) กินไม่อิ่มเท่าไหร่ หลังจากที่เราตัดสินใจไม่ขึ้นเขา Hamrong แล้ว เราตั้งใจจะเดินหา Street food ในซาปากินกันตลอดบ่ายครับ เราเดินสำรวจเส้นทางไปเรื่อย ๆ จนถึงข้างทะเลสาบ (เดินไปจนเริ่มไม่ค่อยมีคน) เห็นร้านขาย Bánh mì (หรือ เขียนว่า Bánh mỳ ไม่แน่ใจครับ) อยู่ข้างทาง ก็จัดสักหน่อยครับ

ระหว่างเดินกลับมาทางโรงแรม ถ่ายรูปบรรยากาศไปเรื่อย ๆ (ชาวพื้นเมือง และ เด็ก ๆ ที่น่ารักมาก) แล้วก็แวะ ร้าน Doa Coffe สั่ง กาแฟไข่มาทานกันสักหน่อย แล้วก็เดินไปเจอ พิซซ่าเวียดนาม Bánh Tráng noùng ก่อนเข้าโรงแรม



เข้าโรงแรมไปนอนอีกรอบครับ เวลา 19.00 ออกมาหาของกินกันอีกครับ งวดนี้ทาน เฝอ กับขนม ลูกกลม ๆ อร่อยมากเรียกว่า Bánh thắng dền

สำหรับวันนี้พอเท่านี้ก่อนครับ ต้องรีบเข้านอน เพราะพรุ่งนี้จะนั่งรถบัสจากซาปากลับไปยังฮานอย รถจะออกจากซาปาในเวา 7.00 น. เราจะต้องไปถึงจุดขึ้นรถบริเวณริมทะเลสาบ ไม่เกิน 6.45 น.ครับ

ติดตามการเดินทางกลับจากซาปาไปยังฮานอย ซึ่งเป็นตอนท้ายสุดของทริปนี้ จาก Link ด้านล่างนะครับ



Booking.com


ตอนที่ 4 เดินทางจาก ซาปา กลับ ฮานอย

บทความอื่นๆ ที่น่าสนใจ

เมื่ออนาคตไล่ล่าเรา

สำนักงานจัดหางานจังหวัดสกลนคร จัดอบรมพัฒนาองค์ความรู้ด้านการแนะแนวให้กับครูแนะแนวในจังหวัดสกลนคร เมื่อวันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2567

ความเป็นครู

วิทยาลัยเทคโนโลยีปัญญาภิวัฒน์ หัวข้อ “ความเป็นครู” (รุ่น 1) ให้กับครูศูนย์การเรียนทั่วประเทศ ณ ห้องประชุมวิทยาลัยเทคโนโลยีปัญญาภิวัฒน์

กองส่งเสริมการมีงานทำ

นักแนะแนวอาชีพระดับต้น

หลักสูตรนักแนะแนวอาชีพระดับต้น รุ่นที่ 7 ข้าราชการกรมการจัดหางาน วันอังคารที่ 13 กุมภาพันธ์ 2567